Artiesten

Angela Groothuizen leerde ik kennen doordat Leonie Jansen voor een aantal artiesten een serie lunchconcerten ging organiseren in de Stadsschouwburg in Amsterdam. Van te voren vroeg Leonie mij met welke artiest ik graag eens zou willen samenwerken. Die ochtend had ik op de autoradio toevallig Angela een sterk popnummer horen zingen en daarom noemde ik haar naam. Het was zowel voor mij als vele anderen een grote verrassing om te horen hoe goed ze overweg kon met Nederlands materiaal. Ook interessant was dat sommige nummers die voor Herman van Veen waren geschreven, zoals Rozengeur en Melk & Honing, een duidelijk andere lading kregen nu ze door een vrouw werden gezongen.

Na afloop van een voorstelling in Carré waarmee Herman van Veen vierde dat hij voor de 400ste keer in dit theater optrad, kwam Henk Temmink (voorheen Het Goede Doel) naar me toe en zei ‘kom even mee, je moet voor iemand wat teksten schrijven’. Hij stelde me voor aan Ellen ten Damme en voor haar programma ‘Bij Ellen thuis’ schreef ik onder meer ‘Risico’ waar Ellen schitterende muziek op componeerde en het ook nog eens prachtig zong.